Ένα γράμμα Φαρσαλινού στρατιώτη από το μέτωπο της Αλβανίας το 1940

Ένα γράμμα Φαρσαλινού στρατιώτη από το μέτωπο της Αλβανίας το 1940

Του Νικ. Γ. Παλάντζα

Η Αντίσταση των Ελλήνων κατά του φασισμού το 1940 έγινε θρύλος, έπος και συγκλόνησε όλα τα έθνη. Ποιητές και πεζογράφοι ύμνησαν και άντλησαν διδάγματα πανανθρώπινης αξίας. Για μας τους Έλληνες το έπος εκείνο αποτελεί αστείρευτη πηγή εθνικών και ηθικών διδαγμάτων.

Ένα γράμμα του στρατιώτη Τίρχα Οδυσσέα από τον Άγιο Κωνσταντίνο Φαρσάλων μας αποδεικνύει "του λόγου το αληθές".

Ο Οδυσσέας Τίρχας έγραψε το γράμμα του σε κάποια στιγμή ανάπαυσης της μονάδας του, αλλά αυτό δεν επιδόθηκε σε ταχυδρόμο στρατιώτη ή πολίτη, γι' αυτό δεν έφθασε στο σπίτι του.

Βρέθηκε όμως στο σακίδιό του όταν μεταφέρθηκε τραυματισμένος σοβαρά στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο Άρτας.

Έγραφε:
"Αγαπητοί μου γονείς και καλή μου Δώρα, (Θεοδώρα) είμαι καλά. Βρισκόμαστε στη περιοχή Τρεμπεσίνας. Οι Ιταλοί είναι οχυρομένοι μέσα στο χωριό.

Αλλά εμείς δεν επιτρέπεται να τους χτυπήσουμε, γιατί εκεί είναι παιδιά κια γυναίκες. Οι άνδρες έχουν φύγει.

Αλλά θα τους κυκλώσουμε από πάνω. Οι Ιταλοί μας πολεμούν υποχωρόντας, φεύγουν σαν κοπάδι. Τους τσακίσαμε.

Πιάσαμε καμιά κατοστή αιχμαλώτους. Τραυματισμένοι, πεινασμένοι τρέμουν από φόβο, μας ικετεύουν μην τους σκοτώσουμε. Μας προσφέρουν ότι έχουν, τσιγάρα, πήρα ένα να δοκιμάσω. Στούκας.

Είναι κι ένας Ιταλός που μιλάει λίγο τα ελληνικά. Λέει ότι τα' μαθε από τη γιαγιά του που ήταν Ελληνίδα από τη Κάτω Ιταλία, δεν θυμάμαι το χωριό της.

Ο Διοικητής μας ταγματάρχης τους απόπλισε, τους καθυσύχαζε και διέταξε να τους μαγειρέψουν μακαρόνια.

Ύστερα ήρθαν αυτοκίνητα και τους πήγαν στα όπισθεν. Τους τραυματισμένους και τους αρρώστους στο Νοσοκομείο.

Να λέτε ότι είμαι καλά και να δίνετε χαιρετίσματα από μέρος μου σε όλους όσους ρωτούν για μένα".

Καλή αντάμωση (Υπογραφή)".

Διάβαζε γράμμα απλού στρατιώτη και βγάλε διδάγματα.

Πρώτον: "Μας πολεμούν υποχωρόντας". Το άδικο φέρνει δειλία και υποχώρηση.

Δεύτερον: "Τους αιχμαλώτους...". Τους καθυσύχαζε, τους μαγείρεψε, έστειλε τους τραυματίες και αρρώστους στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων. Έχει κι ο πόλεμος ανθρωπιά και αρετές. Η φιλοσοφία του πολέμου είναι το ασκητήριο της ανθρωπιάς. Έπος των Ελλήνων.

Τρίτον: "Δεν τους χτυπήσαμε όταν ήταν οχυρωμένοι στο χωριό". Στον πόλεμο ένας στρατός πολεμάει τον αντίπαλο στρατό. Όχι γυναίκες, παιδιά και άλλα.

Τα γράμματα που στέλνονται προς τους στρατευμένους ελάχιστα επιδίδονταν στον παραλήπτη, διότι οι μεταθέσεις, οι προχωρήσεις ήταν συχνές.

Όλη όμως η αλληλογραφία, όση διασώθηκε συγκεντρώθηκε στα Στρατιωτικά Αρχεία στο Γουδί.

Τα Ελληνικά Ταχυδρομεία κατά το 1960 μελέτησαν, αξιολόγησαν επιστολές, έβγαλαν σπουδαία συμπεράσματα και τα καταχώρησαν σε ένα πολυσέλιδο τόμο.

Το γράμμα του στρατιώτη Οδυσσέα Τίρχα προέρχεται από την έκδοση των Ελληνικών Ταχυδρομείων.

ΜΕΓΑ ΔΙΔΑΓΜΑ:
Ο Οδυσσέας Τίρχας τραυματίστηκε μαζί με δύο άλλους στρατιώτες από βλήμα πολύ βαριά. Τον Απόστολο Τσώτσο από το Φανάρι και τον Μάνθο Πολύζο από τη Μαγούλα Καρδίτσας.

Μεταφέρθηκαν στο Σ. Ν. Άρτας όπου πέθαναν σε λίγες ημέρες. Και οι τρεις ήταν παντρεμένοι με παιδιά.

Ο Τσώτσος ένα μικρό κοριτσάκι τη Σοφούλα. Ο Πολύζος είχε δυο παιδιά, τον Τάσο τριών χρονών και τον Στέφανο ενός χρόνου. Ο Τίρχας είχε αφήσει ένα αγοράκι αβάπτιστο, γι' αυτό όταν το βάφτισαν του έδωσαν το όνομα του νεκρού πατέρα του.

ΠΡΑΞΗ ΑΞΙΕΠΑΙΝΗ:
Οι γυναίκες και των τριών νεκρών δεν ξαναπαντρεύτηκαν. Δεν νόθευσαν την ιδέα των παιδιών τους με άλλον πατέρα, έμεινα ανδρογύναικες, χήρες.

Τα παιδιά μεγάλωσαν χωρίς πατέρα με ένα θλιπτικό αλλά περήφανο αίσθημα: Ορφανός πατρός στον πόλεμο.



 XX
back to top

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ