Ύμνος και έπαινος του Μακαριστού Μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφαρσάλων κ.κ. Κωνσταντίνου Σακελλαροπούλου προς τους ήρωες υγειονομικούς μας

Ύμνος και έπαινος του Μακαριστού Μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφαρσάλων κ.κ. Κωνσταντίνου Σακελλαροπούλου προς τους ήρωες υγειονομικούς μας

Του Νικ. Γ. Παλάντζα

Κατά γενικήν ομολογίαν του Καρδιτσιώτικου και Φαρσαλινού θρησκευόμενου ποιμνίου ο Μητροπολίτης κ.κ. Κωνσταντίνος (1967-1974) κατατάσσεται ως ο δραστηριότερος επίσκοπος, δεύτερος μετά τον αείμνηστο καθηγητή Πανεπιστημίου και Μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος κ.κ. Ιεζεκιήλ Βελανιδιώτη (1924-1950).

Δραστήριος και πνευματικός. Τη δραστηριότητά του μαρτυρούν τα οικοδομήματα: Ι.Ν. Άγιος Κωνσταντίνος Καρδίτσης, πενταόροφη πολυκατοικία στο οικόπεδο του Ιερού Ναού Παναγίας Φαρσάλων, διώροφος Ιερός Ναός Αγίου Λαζάρου στο νεκροταφείο, διώροφος Ι.Ν. Προφήτη Ηλία κ.α.

Τα κτίσματα αυτά δεν ευδοκίμασαν να ολοκληρωθούν επειδή βιαίως απομακρύνθηκε ελέω Δικτατορικής Κυβέρνησης το 1974. Η διάδοχος Μητροπολιτική Διοίκηση δεν τα υιοθέτησε, τα απέρριψε, τα εγκατέλειψε.

Από τα πνευματικά του όμως σαλπίσματα αντλήσαμε τον θαυμασμό του προς τον ιατρικό κόσμο που αγωνίζεται στην πρώτη γραμμή για την υγεία του λαού, ιδιαίτερα την εποχή που διατρέχουμε.

Έγραφε: "Θαυμάζω γιατρέ την αποστολή σου. Διαβάζω στον Όμηρο (Ιλιάδα Λ 514) "Ιητρός γαρ ανήρ πολλών άλλων αντάξιος", δηλαδή, "Ο γιατρός είναι άνδρας που αξίζει όσοι πολλοί άλλοι μαζί".

"Τι σας κάνει γιατρέ μου και σένα νοσηλευτή μου να ξυπνάς πρωί-πρωί και να γυρίζεις μέσα στη δυσοσμία των ασθενών και να ακούς τα βογγητά τους ή τα παράπονά τους;".

Λένε μερικοί: πληρώνονται γι΄αυτό τρέχουν.

Λάθος μεγάλο. Αδικία. Ένας επιστήμων αν ήταν να χρηματίζεται, θα μετήρχετο άλλο προσοδοφόρο επάγγελμα. (Οι μισθοί του ιατρικού κόσμου είναι μισθοί από τους μισθούς των καθαριστριών της Βουλής των Ελλήνων).

Τι σε κάνει γιατρέ μου να πονάς τον ασθενή ενώ δεν είναι συγγενής σου; Τι σε κάνει να επαγρυπνείς για τον ασθενή ενώ δεν σε ελέγχει κανείς; Τι σε κάνει να χαίρεσαι όταν ο ασθενής καλυτερεύει; Τι κερδίζεις στο τέλος από τον θεραπευθέντα ασθενή σου και δεν λυπάσαι όταν εκείνος σε λησμονεί τελείως;

Είναι μία συναίσθηση βαθειάς ανθρωπιάς, μιας καρδιάς έμπλεης-παλόμενης αγάπης προς τον πάσχοντα συνάνθρωπό μας.

Είναι η εφαρμοσμένη εντολή του Χριστού "αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν". Εδώ η ευαγγελική συνταγή εκτελείται, γίνεται πράξη.

Στην Παλαιά Διαθήκη αναφέρεται "Τίμα Ιατρόν". Ο Όμηρος θέλει τον ιατρό "άξιο πολλών άλλων μαζί" όπως προαναφέρθηκε.

Σήμερα αν ζούσε ο Μακαριστός Μητροπολίτης μας Κωνσταντίνος Σακελλαρόπουλος θα πρόσθεται, ενδεχομένως, ότι ο ιατρικός κόσμος είναι ο άγρυπνος φρουρός της ανθρώπινης υγείας και ζουν διαρκώς σε ένα σωτήριο συναγερμό, για την αντιμετώπιση του νεοφανούς Κορονο-Γιου και της αδελφής του.

Γι' αυτό εμείς πειθαρχήσαμε στις συνταγές ασυζητητί των καλών γιατρών της πατρίδας μας. "Την πάσαν ελπίδα μας εις τους ιατρούς ανατιθέμεθα".

Μεγάλες τιμές ανήκουν στους καλούς γιατρούς μας.

Τι κι αν η κοινωνία μας δεν μπορεί να τις προσφέρει...!



 XX
back to top

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ