Η ξετσιπωσιά βγήκε παγανιά

Η ξετσιπωσιά βγήκε παγανιά

Του Νικ. Γ. Παλάντζα

Τα παλαιότερα χρόνια οι ηλικιωμένες γυναίκες στον τόπο μας φορούσαν στο κεφάλι μία τσίπα, μαντίλα, αλλιώς τσεμπέρι. Με την τσίπα έκρυβαν το τριχωτό της κεφαλής.

Τα χρώματα, τα κεντήματα, τα στολίσματα της τσίπας και ο τρόπος δεσίματος στην κεφαλή ομόρφαιναν το πρόσωπο της γυναίκας.

Η τσίπα διέφερε από περιοχή σε περιοχή της χώρας μας, έτσι ώστε μπορούσες να διακρίνεις τον τόπο καταγωγής της γυναίκας, από την ενδυμασία κυρίως αλλά και από το δέσιμο της τσίπας.

Ήταν ένα έθιμο που έχει τη ρίζα του στην αρχαιοελληνική, την αρχαιοεβραϊκή, την λατινική κοινωνία, πιθανώς και αλλού.

Στον ελληνοχριστιανισμό μας η "τσίπα" έλαβε μεταφορικά, μία σημασία αρετής, τη σημασία της ντροπής, ένα αίσθημα ηθικής συστολής, υπερβολικής συγκράτησης στα λόγια, στις σκέψεις, στις πράξεις.

Ταυτόσημο με το αγιογραφικό λόγο: "εν λόγω, εν διανία, εν έργω" να αποφεύγει ο χριστιανός τα αμαρτωλά πράγματα.

Την προτροπή αυτή έδινε με τη σοφή του λογική ο αρχαίος πρόγονός μας Δημόκριτος (400 π.Χ.) αυτούσια προς την αγιογραφική συμβουλή.

Έλεγε: "Γίγνεται δε εκ του φρονέειν τρία ταύτα: Βούλεσθαι καλώς, λέγειν αναμαρτήτως και πράττειν α δει".

Δηλαδή, από τη φρόνιση προέρχονται τρία πράγματα: "άσφαλτη σκέψη, σωστός λόγος και ορθή πράξη". Γίνεται ο Δημόκριτος (400 π.Χ.) ένας από τους προ Χριστού χριστιανός με το "εν έργω, εν λόγω, εν διανοία".

Η "τσίπα", η μαντίλα λοιπόν, το αρχαίο μάκτρο κατά τον Ησύχιο (450 π.Χ.) συμβόλιζε την εντροπή, την συστολή, την σιωπή της γυναίκας.

"Γυναίκα κόσμον (στολίδι) η σιγή φέρει". Σοφία Σειράχ Α' 293. Η σιωπή θεωρούνταν στολίδι για τη γυναίκα.

Αλλά η "τσίπα" σήμερα δεν υπάρχει, έσβησε μαζί της και το νοούμενο, τη ντροπή από το καθημερινό λεξιλόγιο.

Η σημερινή ένδυση ανδρών, γυναικών και παιδιών δεν μοιάζει ελληνική. Η ξεγυμνωσιά όμως των γυναικών δεν έχει ρίζα ελληνική. Μας το δείχνουν οι Καρυάτιδες.

Η ντροπή θεωρείται δειλία, αδυναμία, ενώ προτιμάται το θράσος, η ξετσιπωσιά, η ξεδιαντροπιά, που ενεργούν χωρίς ντροπή, χωρίς συστολές με σκοπό να επικρατήσουν.

Οι ντροπαλοί χάνουν, βγαίνουν παντού ζημιούμενοι, μένουν πίσω.

Μία παροιμία λέει: "Ντροπαλός ζητιάνος, άδειο το σακούλι".

Λοιπόν, στην εποχή μας η ξετσιπωσιά, η ξεγυμνωσιά βγήκαν παγανιά, στη φόρα, διαφημίζονται, θριαμβεύονται, ζητούν και έπαινο.

Η αναίδια ευτελίζει τη σεμνότητα, την μετριοφροσύνη, τις θεωρεί αδύναμες, καθυστέρηση και άλλα.

Ω, πως να αντιμετωπισθεί το απήλωτο στόμα τους.



 xx
back to top

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ