25η Μαρτίου 1821: ΕΠΟΣ-ΘΡΥΛΟΣ-ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ

25η Μαρτίου 1821: ΕΠΟΣ-ΘΡΥΛΟΣ-ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ

Του Νικ. Γ. Παλάντζα

Είναι γεγονός ότι, όσο απομακρυνόμαστε από τα γεγονότα, τόσο τα; αλλοιώνει η προοπτική του χρόνου που διέρρευσε και τα προσδίδει ένα περίγραμμα ανάλογο με την τοποθέτηση του καθενός.

Όμως:
Η 25η Μαρτίου του 1821 είναι βαθειά ριζωμένη στην ψυχή των Ελλήνων γι' αυτό μένει αναλλοίωτη και μοναδική στον κόσμο επέτειος.

Διακόσια χρόνια από το 1821 αναβιώνει εφέτος (2021) το αίσθημα της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας. Μας θυμίζουν... κόκαλα ιερά σπαρμένα εδώ κι εκεί, δάκρυα , αίματα, ιδρώτες... Η μνήμη του 1821 έχει βάρος, ολκή μεγάλη;

Όλες οι Εθνικές εορτές των διαφόρων Εθνών έχουν τοπικό χαρακτήρα. Είναι Εθνικές εορτές.

Η 25η Μαρτίου του 1821 όμως -δεν είναι υπερβολή- έχει παγκόσμιον χαρακτήρα. Είναι διπλή εορτή. Συμπίπτει, πρώτον με τον Ευαγγελισμόν της Θεοτόκου, περί ελεύσεως του Σωτήρος Χριστού, δια την απελευθέρωση της ανθρωπότητας από τα δεσμά της αμαρτίας.

Δεύτερον, πρόκειται περί της αποκτήσεως του υπέρτατου δώρου του Θεού, της ελευθερίας. Πρόκειται περί της ελευθερίας, χάριν της ελευθερίας, χωρίς έτερον ελατήριον.

Και η Γαλλική επανάσταση παρουσιάζεται ως κοσμοϊστορικόν και παγκόσμιον γεγονός, αλλά το ελατήριόν της είναι διαφορετικόν.

Κύριον ελατήριον και σκοπός είναι το "ψωμί".

Διά τον επιούσιον πολεμούν οι Γάλλοι, δια τα υλικά αγαθά δηλαδή. Η Ελληνική Επανάσταση όμως υπερέχει, όσον απέχει η Ανατολή από τη Δύση. Ύλη η Γαλλική, ιδέα η Ελληνική.

Παραβάλλομεν τας δυό αυτάς Επαναστάσεις, διότι η ανθρωπότης δεν έχει να επιδείξει μεγαλύτερες των δύο τούτων πέραν αυτών. Η Ελληνική Επανάσταση είναι παγκόσμιον γεγονός για ένα άλλο λόγο, σπουδαιότερο. Ποιός είναι ο λόγος αυτός;

Είναι η Πίστης. Χωρίς όπλα, χωρίς πλούτη, χωρίς φίλους και συμμάχους πως κάνεις επανάσταση, μάλιστα εναντίον τυράννου, ασεβούς και απάνθρωπου;

"Όπλον κατά του διαβόλου τον Σταυρόν Σου ημίν δέδωκας".

"Αναστήτω ο Θεός και διασκορπισθήτωσον οι εχθροί αυτού", ψάλλει ο πιστός λαός".

"Για του Χριστού την πίστη την Αγία, για της πατρίδας την ελευθερία.

Γι' αυτά τα δύο πολεμώ, μ' αυτά να ζήσω επιθυμώ, κι αν δεν τα αποκτήσω, τι μ' ωφελεί να ζήσω;". (Δημοτικόν).

"Καλλιό 'ναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή" (Ρήγας Βελεστινλής).

"Κι αν πρέπει να πεθάνουμε για την Ελλάδα, θεία ειν' η δάφνη: Μια φορά κανείς πεθάνει!". (Φ. Μιστράλ).

"Για της πατρίδας την ελευθερία" υπάρχουν σήμερα άραγε, συνειδήσεις ξύπνιες σε τούτο τον τόπο; Η ιστορική μνήμη του παρελθόντος είναι ότι το οξυγόνο στους πνεύμονες του ανθρώπου.

Πριν από εξήντα χρόνια ο σοφός καθηγητής της φιλοσοφίας Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος προέβλεπε και έλεγε: "Πιστεύω ότι η Ελλάς και ο Ελληνισμός περνά μια από τις δυσκολότερες περιόδους της ιστορίας της.

Τα προβλήματά μας, εσωτερικά και εξωτερικά, είναι πάρα πολλά, γι΄αυτό θα πρέπει να συγκεντρωθούμε στο είναι μας και να αναρωτηθούμε: "Τι θα γίνει με μας;".

Και πρόσθετε: "Έχουμε αιφνιδιασθεί ως σύνολο, ως λαός". Τι θα γίνει με μας;

Απέναντι στην καθολική έκπτωση του ανθρώπου, που πανανθρώπινες αξίες και θεσμοί τίθετε υπό αμφισβήτηση, μέσα στη χοάνη μιας απάνθρωπης "παγκοσμιοποίησης", όταν ο προαίνιος καταστροφέας του πολιτισμού μας πάτησε πόδι και γίνεται διαρκώς απειλητικότερος, όταν πριν από 200 χρόνια χύσανε ποτάμια αίματα οι πρόγονοί μας, για να τον αποτινάξουν, ένας τρόπος μένει.

Να γυρίσουμε στο 1821, να ρωτήσουμε τον Μακρυγιάννη, να ακούσουμε τον Κολοκοτρώνη, να κοιτάξουμε στον καθρέφτη τους για να ιδούμε πως "δεν μοιάζουμε μ΄αυτούς".

Αλλά, όπως προαναφέρθηκε, το 1821 είναι βαθειά ριζωμένο στις ψυχές των Ελλήνων. Οι ρίζες θα δώσουν φτερά, θα βρεθούν ικανοί ηγέτες να δείξουν το δρόμο του σωστού.

1821-2021. ΔΟΞΑ ΤΟ ΘΕΟ. ΤΙΜΑΜΕ εκείνους που άναψαν τη φλόγα. ΕΥΓΝΩΜΟΝΟΥΜΕ όσους έχυσαν το αίμα τους. ΔΙΔΑΣΚΟΜΑΣΤΕ από επιτυχίες και αποτυχίες. ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ τη διχόνεια το σαράκι της φυλής. ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΟΥΜΕ το αγαθό της ελευθερίας. ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ. ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ.



 xx
back to top

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ