Ένα μικρό αλλά σημαντικό κομμάτι της ιστορίας του Βασιλίου επιχειρεί να αναδείξει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Βασιλί, ξεκινώντας από την αποκατάσταση και τον καθαρισμό ενός παλιού πηγαδιού, που βρίσκεται έξω από το νεκροταφείο του χωριού.
Σύμφωνα με τη μαρτυρία του ταγματάρχη Ι. Κοκκίδη, όπως αυτή καταγράφεται στα «Οδοιπορικά» του στα τέλη του 19ου αιώνα, το Βασίλι αριθμούσε τότε περίπου 200 Έλληνες κατοίκους και διέθετε έναν ναό, ένα χάνι και έξι φρέατα (πηγάδια).
Από τα έξι αυτά πηγάδια, το ένα σώζεται μέχρι σήμερα, ενώ στόχος είναι να εντοπιστούν και τα υπόλοιπα πέντε στην περιοχή όπου βρισκόταν το παλιό χωριό και, στη συνέχεια, να αναδειχθούν ως στοιχεία της τοπικής πολιτιστικής κληρονομιάς.
Ήδη έγινε το πρώτο βήμα, καθώς καθαρίστηκε το πηγάδι που βρίσκεται έξω από το νεκροταφείο. Για χρόνια είχε καλυφθεί από χώμα, με αποτέλεσμα να μην είναι πλέον ορατές ούτε οι πέτρες που το πλαισιώνουν.
Το συγκεκριμένο πηγάδι, μάλιστα, δεν αποτελεί μόνο ένα κατάλοιπο του παρελθόντος, αλλά συνδέεται και με ένα παλιό έθιμο του χωριού, το «Σεργιάνι». Το απόγευμα της Κυριακής του Πάσχα οι κάτοικοι συγκεντρώνονταν γύρω από το πηγάδι και έστηναν τον χορό, διατηρώντας ένα έθιμο που αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνικής ζωής του χωριού.
Η προσπάθεια βρίσκεται ακόμη στην αρχή και, όπως επισημαίνεται, υπάρχει αρκετή δουλειά που πρέπει να γίνει. Ωστόσο, η ανάδειξη των παλιών πηγαδιών μπορεί να αποτελέσει μια ουσιαστική προσπάθεια διάσωσης της ιστορικής μνήμης του Βασιλίου.
Γιατί τα σημάδια του παρελθόντος δεν είναι απλώς πέτρες και παλιά κτίσματα. Είναι κομμάτια της ιστορίας ενός τόπου και της ζωής των ανθρώπων που έζησαν σε αυτόν. Και αξίζει να διασωθούν και να παραδοθούν στις επόμενες γενιές.
xx
