«Στερεύει» ο χρόνος στην κλεψύδρα για την έναρξη της συγκομιδής του σκληρού σιταριού, ωστόσο μέχρι στιγμής επικρατεί «σιγή ιχθύος» στην αγορά. Όλο και πιθανότερο φαντάζει το σενάριο οι τιμές στα αλώνια να παραμείνουν ανοιχτές, καθώς οι παραγωγοί δεν εμφανίζονται διατεθειμένοι να πουλήσουν στα επίπεδα που προδικάζουν οι τιμές FOB.
Προς το παρόν, η ελληνική παραγωγή, η οποία δείχνει ιδιαίτερα υποσχόμενη από πλευράς όγκου, ακολουθεί τους ρυθμούς της ιταλικής αγοράς. Εφόσον δεν υπάρξουν δυσάρεστες εκπλήξεις από τις καιρικές συνθήκες κατά την τελική ευθεία της καλλιέργειας, η παραγωγή δεν αποκλείεται να προσεγγίσει το 1 εκατ. τόνους.
Την ίδια ώρα, οι προσφορές από την Ιταλία εξακολουθούν να κινούνται στα χαμηλά επίπεδα των 240-250 ευρώ FOB για το ελληνικό σκληρό σιτάρι, τιμές που μεταφράζονται σε περίπου 21-22 λεπτά το κιλό για τον παραγωγό.
Θετικά τα θεμελιώδη της αγοράς
Παρά τη σημερινή εικόνα, άνθρωποι με γνώση της αγοράς εκτιμούν ότι τα θεμελιώδη μεγέθη του προϊόντος δείχνουν προοπτικές ανόδου μέσα στο καλοκαίρι. Το αυξημένο κόστος παραγωγής και μεταφοράς, τα περιορισμένα αποθέματα, η καλή ποιότητα της νέας σοδειάς, αλλά και οι εκτιμήσεις για μειωμένη παραγωγή στον Καναδά δημιουργούν προσδοκίες για τιμές που θα μπορούσαν να προσεγγίσουν ακόμη και τα 28 λεπτά το κιλό.
Ως εκ τούτου, τα σημερινά χαμηλά επίπεδα τιμών φαίνεται να αποτελούν περισσότερο μια «εικόνα της στιγμής» παρά τη μακροπρόθεσμη τάση της αγοράς. Οι περισσότεροι αναλυτές εκτιμούν ότι αμέσως μετά την ολοκλήρωση των αλωνιών και όταν ξεκαθαρίσει η εικόνα της παραγωγής στις χώρες της Μεσογείου, είναι πιθανό να εκδηλωθεί αξιόλογη ανοδική κίνηση, ιδιαίτερα για τα σιτάρια που θα πληρούν υψηλά ποιοτικά χαρακτηριστικά.
Μπόνους για ποιότητα και καλλιεργητικές πρακτικές
Οι μεγάλες μεταποιητικές βιομηχανίες, αλλά και αρκετές εμπορικές επιχειρήσεις, έχουν ήδη ενσωματώσει στην τιμολογιακή τους πολιτική μία ή και δύο κλίμακες μπόνους, οι οποίες συνδέονται τόσο με τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της παραγωγής όσο και με τις καλλιεργητικές πρακτικές που εφαρμόζονται.
Ειδικότερα, επιβραβεύονται παραγωγές με υψηλά ποσοστά πρωτεΐνης και υαλωδών, καθώς και καλλιέργειες που ακολουθούν πρακτικές χαμηλού ανθρακικού αποτυπώματος ή αναγεννητικής γεωργίας. Ακόμη και με τα σημερινά δεδομένα της αγοράς, τα μπόνους αυτά μπορούν να οδηγήσουν την τελική τιμή παραγωγού κοντά στα 25 λεπτά το κιλό.
Καθοριστικός ο ρόλος της ποιότητας
Με τα σημερινά δεδομένα, η ποιότητα της παραγωγής αναδεικνύεται σε καθοριστικό παράγοντα για τη διαμόρφωση της τελικής τιμής. Τα υαλώδη και η περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη θα παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο στις εμπορικές συμφωνίες που θα ακολουθήσουν.
Η εικόνα της νέας ελληνικής σοδειάς εμφανίζεται μέχρι στιγμής θετική, αν και παρουσιάζει διαφοροποιήσεις ανά περιοχή. Παράλληλα, οι παραγωγοί παρακολουθούν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις καιρικές συνθήκες των επόμενων εβδομάδων, καθώς τυχόν βροχοπτώσεις κατά την περίοδο της συγκομιδής θα μπορούσαν να επηρεάσουν αρνητικά την ποιότητα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Τουρκία ανακοίνωσε ήδη τις πρώτες κρατικές τιμές για το σκληρό σιτάρι της νέας σοδειάς, οι οποίες διαμορφώνονται στα 309 ευρώ ανά τόνο, παραδοτέα στα κρατικά σιλό.
Κανείς δεν πουλάει τα αποθέματα
Όσον αφορά τα αποθέματα της προηγούμενης χρονιάς, η στρατηγική που φαίνεται να ακολουθούν πολλοί παραγωγοί είναι η αναμονή. Στόχος τους είναι να διαθέσουν τα αποθηκευμένα προϊόντα μαζί με τη νέα σοδειά, προσδοκώντας καλύτερες τιμές.
«Κανένας παραγωγός δεν πουλάει με τις σημερινές τιμές. Εξάλλου, ποιος θα τολμήσει να πει στον παραγωγό να πουλήσει με 21 ή 22 λεπτά το κιλό;», αναφέρει χαρακτηριστικά έμπειρος παραγωγός.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι μια ουσιαστική ανάκαμψη των τιμών μέσα στο καλοκαίρι θεωρείται πλέον αναγκαία, ώστε να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα της καλλιέργειας τα επόμενα χρόνια. Σε διαφορετική περίπτωση, δεν είναι λίγοι εκείνοι που εξετάζουν το ενδεχόμενο να εγκαταλείψουν το σκληρό σιτάρι αναζητώντας πιο αποδοτικές καλλιέργειες.
xx
