ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΗΝ ΕΙΔΗΣΗ

Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2026 | 20:30 | Αύλειος χώρος Λαογραφικού Ιστορικού Μουσείου Λάρισας Ελεύθερη είσοδος

Μια ιδιαίτερη θεατρική βραδιά, όπου η ελληνική λαϊκή παράδοση συναντά τη σύγχρονη θεατρική δημιουργία, φιλοξενούν οι «Ημέρες Λαογραφίας – Γιώργος και Λένα Γουργιώτη», με την παράσταση «Πάτρια Εδάφη», το Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου στις 20:30 στον αυλειο χώρο του Λαογραφικού Ιστορικού Μουσείου Λάρισας.

Οι «Ημέρες Λαογραφίας’ υλοποιούνται στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ «Θεσσαλία 2021–2027» της Περιφέρειας Θεσσαλίας με τη συγχρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μια ομάδα νέων ηθοποιών επιστρέφει στις ιστορίες, τα τραγούδια, τους χορούς και τις προφορικές αφηγήσεις του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού, αναζητώντας μέσα σε αυτά όχι μόνο τις ρίζες της συλλογικής μας μνήμης, αλλά και τα ερωτήματα που εξακολουθούν να μας απασχολούν σήμερα.

Η ιστορία ξεκινά από μια ομάδα παιδιών που, ένα καλοκαίρι στο χωριό, ανακαλύπτουν σε ένα εγκαταλειμμένο σπίτι έναν μπόγο με ρούχα μιας άλλης εποχής. Τα φορούν για παιχνίδι και, μέσα από έναν σχεδόν ονειρικό μηχανισμό, μεταφέρονται σε έναν άλλο χρόνο — στην εποχή των παππούδων και των γιαγιάδων τους. Εκεί οι ιστορίες του παρελθόντος ζωντανεύουν και ένας ολόκληρος κόσμος αποκαλύπτεται μπροστά τους.

Τα «Πάτρια Εδάφη» αποτελούν μια πρωτότυπη θεατρική σύνθεση που συνδυάζει παραλογές, δημοτικά τραγούδια, παραδοσιακούς χορούς, λαϊκές μαρτυρίες, στοιχεία αρχαίας τραγωδίας και νεότερη ελληνική ποίηση.

Αφετηρία της δραματουργικής έρευνας αποτέλεσαν δύο παραλογές, τα

«Αγαπημένα Αδέρφια» και η «Ανδρονίκη», μέσα από τις οποίες αναδύεται το μοτίβο της γυναικοκτονίας. Από εκεί ξεκινά μια ευρύτερη αναζήτηση γύρω από τη θέση της γυναίκας, τους έμφυλους ρόλους, τις κοινωνικές επιταγές και τις πατριαρχικές αντιλήψεις που μεταφέρονται μέσα στον χρόνο.

Η παράσταση, ωστόσο, δεν αντιμετωπίζει την παράδοση ως ένα στατικό ή εξιδανικευμένο παρελθόν. Την προσεγγίζει ως ζωντανό υλικό, γεμάτο ομορφιά αλλά και αντιφάσεις, που μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε τόσο την κοινωνία που μας διαμόρφωσε όσο και τον κόσμο στον οποίο θέλουμε να ζήσουμε σήμερα.

Ιδιαίτερη θέση στην παράσταση έχει η συνομιλία του χορικού λόγου με τον παραδοσιακό χορό. Η συλλογικότητα γίνεται βασικό εργαλείο αφήγησης: όπως κάποτε οι άνθρωποι συγκεντρώνονταν για να τραγουδήσουν, να χορέψουν και να αφηγηθούν, έτσι και οι νέοι ερμηνευτές δημιουργούν επί σκηνής έναν κοινό χώρο μνήμης και έκφρασης.

Στην παράσταση συναντώνται μαρτυρίες γυναικών από την Ήπειρο, τραγούδια από τη Δράμα, χοροί από τις Σέρρες και την Καππαδοκία, δημιουργώντας μια διαδρομή σε διαφορετικούς τόπους και εκφάνσεις του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού.

Η παρουσία των νέων ηθοποιών προσδίδει στην παράσταση μια ιδιαίτερη δυναμική. Μια νέα γενιά δημιουργών συναντά ένα υλικό που κληρονόμησε και το επανεξετάζει μέσα από τη δική της ματιά. Δεν αναπαράγει απλώς την παράδοση, αλλά συνομιλεί μαζί της, θέτοντας το ερώτημα τι αξίζει να διατηρηθεί και τι πρέπει να αλλάξει.

Η παράσταση παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 2025, στο πλαίσιο της αποφοίτησης των σπουδαστών και σπουδαστριών. Η ερευνητική και καλλιτεχνική διαδικασία υποστηρίχθηκε από τους Κωνσταντίνο Γιουρνά, Ελένη Μολέσκη και Αμαλία Μουτούση, ενώ η σκηνική σύνθεση βασίζεται στη συλλογική εργασία των νέων ερμηνευτών.

Η παρουσία των «Πατρίων Εδαφών» στις «Ημέρες Λαογραφίας» αποκτά έναν ιδιαίτερο συμβολισμό. Στον αύλειο χώρο του

Λαογραφικού Ιστορικού Μουσείου Λάρισας, ένας χώρος αφιερωμένος στη διαφύλαξη και την ανάδειξη της πολιτιστικής μνήμης μετατρέπεται για μία βραδιά σε χώρο ζωντανής θεατρικής αφήγησης.

Η παράσταση μας καλεί να επιστρέψουμε στα «πάτρια εδάφη» της συλλογικής μας μνήμης, όχι για να εξιδανικεύσουμε το παρελθόν, αλλά για να το ακούσουμε ξανά, να το κατανοήσουμε και να αναρωτηθούμε:

Τι κρατάμε από την παράδοση; Τι αφήνουμε πίσω; Και ποια παράδοση θέλουμε να μεταφέρουμε στις επόμενες γενιές;