Σχεδόν τρία χρόνια μετά το καταστροφικό πέρασμα της κακοκαιρίας Daniel, η Θεσσαλία εξακολουθεί να μετρά τις πληγές της, καθώς πολλές από τις βασικές υποδομές που υπέστησαν σοβαρές ζημιές δεν έχουν ακόμη αποκατασταθεί.
Γέφυρες-κλειδιά για την καθημερινότητα των κατοίκων, όπως αυτές στον Παλαιόπυργο, την Κουλούρα, την Αγία Παρασκευή Τεμπών και την Αμπελιά Φαρσάλων, παραμένουν είτε στο στάδιο της μελέτης είτε υπό κατασκευή, με αποτέλεσμα οι μετακινήσεις να συνεχίζουν να προκαλούν σημαντική ταλαιπωρία.
Αντίστοιχα προβλήματα καταγράφονται και στο οδικό δίκτυο. Τμήματα της παλιάς Εθνικής Οδού Λάρισας – Θεσσαλονίκης, έως τη Γυρτώνη, εξακολουθούν να παρουσιάζουν σοβαρές φθορές, καθώς είχαν παραμείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα κάτω από τα νερά της πλημμύρας.
Την ίδια ώρα, η αποκατάσταση των σιδηροδρομικών γραμμών Λάρισας – Βόλου και Παλαιοφαρσάλου – Καλαμπάκας ξεκίνησε μόλις πριν από λίγους μήνες, γεγονός που αποτυπώνει το μέγεθος των εκκρεμοτήτων που εξακολουθούν να υπάρχουν.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις, για την πλήρη αποκατάσταση των υποδομών απαιτούνται περισσότερα από 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ, ενώ μέχρι την ολοκλήρωση των έργων οι κάτοικοι πολλών περιοχών αναγκάζονται να διανύουν μεγάλες παρακάμψεις για να φτάσουν στις περιουσίες και τις αγροτικές εκμεταλλεύσεις τους ή να χρησιμοποιούν επικίνδυνες, προσωρινές διελεύσεις.
Την ίδια στιγμή, επανέρχεται στο προσκήνιο η συζήτηση για την αναγκαιότητα υλοποίησης μεγάλων αντιπλημμυρικών έργων. Όπως επισημαίνεται, η κατασκευή των μεσαίων φραγμάτων στη Σκοπιά στον Ενιπέα, στο Μουζάκι και στην Πύλη θα μπορούσε, σύμφωνα με τα σχέδια διαχείρισης πλημμυρών, να περιορίσει σημαντικά τις επιπτώσεις ακραίων καιρικών φαινομένων, μειώνοντας τις καταστροφές έως και κατά 50%.
Το κόστος αυτών των έργων εκτιμάται μεταξύ 600 και 700 εκατομμυρίων ευρώ, ποσό αισθητά χαμηλότερο από εκείνο που απαιτείται σήμερα για την αποκατάσταση των ζημιών στις υποδομές. Σε αυτό δεν περιλαμβάνονται οι αποζημιώσεις που καταβλήθηκαν σε αγρότες, κτηνοτρόφους, επιχειρήσεις και νοικοκυριά, οι οποίες μετά τις θεομηνίες «Ιανός», «Daniel» και «Elias» εκτιμάται ότι ξεπέρασαν συνολικά το 1 έως 1,5 δισ. ευρώ.
Η περίπτωση της Θεσσαλίας αναδεικνύει για ακόμη μία φορά το διαχρονικό δίλημμα μεταξύ πρόληψης και αποκατάστασης των φυσικών καταστροφών, με πολλούς να υποστηρίζουν ότι η έγκαιρη υλοποίηση αντιπλημμυρικών έργων θα μπορούσε να είχε περιορίσει σημαντικά τόσο τις ανθρώπινες όσο και τις οικονομικές απώλειες.
xx
