Επτά χρόνια διοίκησης και, για ορισμένους αιρετούς, η έννοια της Δημοτικής Αρχής εξακολουθεί να συγχέεται με την έννοια των διοικούντων προσώπων. Η διάκριση μεταξύ θεσμού και αιρετών δεν είναι απλώς τυπική∙ είναι ουσιαστική για τη λειτουργία της δημοκρατίας σε τοπικό επίπεδο.
Ακόμη πιο προβληματικό, ωστόσο, είναι το γεγονός ότι ορισμένοι επιλέγουν να χαρακτηρίζουν ως “λάθος δρόμο” τις ανακοινώσεις και τις δημόσιες καταγγελίες πολιτών ή φορέων που επιδιώκουν να εισακουστούν.
Σε μια δημοκρατική κοινωνία, η δημόσια έκφραση διαφωνίας και η επισήμανση προβλημάτων δεν αποτελούν εκτροπή, αλλά δικαίωμα και εργαλείο ελέγχου.
Η ανάδειξη των “κακώς κειμένων” δεν αποδυναμώνει τη διοίκηση. Αντιθέτως, αποτελεί ένδειξη ενδιαφέροντος και συμβάλλει στην επίλυση ζητημάτων που απασχολούν την καθημερινότητα των δημοτών.
Το να εκλαμβάνεται αυτή η στάση ως εχθρική ή υπονομευτική, ίσως τελικά να αποκαλύπτει μια διαφορετική αντίληψη για τον ρόλο της διοίκησης και της δημόσιας λογοδοσίας.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ “ΝΕΑ ΦΑΡΣΑΛΑ” -Παρασκευή 6 Μαρτίου 2026
xx
